نامه ای به مهندس موسوی / نامه ی سوّم

جناب مهندس موسوی ؛
ضمن سلام ،
فرصت ها به سر عت در حال از دست رفتن اند . لطفاً هر چه زودتر در صورت هم نظری با اینجانب ، خودتان ( ویا خانوم رهنورد) ، بیانه ای در نفی جنگ و خشونت ناشی از آن در هر نقطه ای از دنیا ، صادر کنید .امروز پیروزی در جنگ یعنی ، جلوگیری از وقوع یک جنگ ! چرا که همه دیگر می دانیم که یک جنگ ، حتّی بعد از شلّیک آخرین گلوله هم به پایان نمی رسد !
خوب یا بد ، مرحله ی تازه ی جنبش سبز در فضای جنگ ستیزی تعریف می شود . و بیانیه شما کمک به سزایی به ایجاد تمرکز بر روی یک موضوع در بین نیروهای گوناگون جنبش می کند . و این بار هر شهروند ، یک دیپلمات برای کشورش است ! نباید فراموش کرد با تاریخچه جنبش اعتراضی مردم ، سبز ؛ و آنچنان دستاوردهایی دیگر برای خنثی کردن خطر جنگ ، نیاز به کوتاه آمدن از موضع های شانزده ماه گذشته ، در پس پرده نیست .تنها کافی است همچون گذشته به ابتکارات و اندیشه های جوان ها ، اعتماد داشته باشید .
جالب اینجاست که اینبار هم موضع جنبش در تناقض آشکار با موضع کودتاچی ها قرار می گیرد . موضع هایی در تمام این مدّت در کلام آنها پیرامون جنگ آشکار است (راست یا دروغ ،درست یا غلط). یعنی آغاز یک جگ تمام عیار و درگیر کردن هرچه بیشتر کشور های گوناگون . و این است آن نقطه اتّصال ما به اصالت وجودیمان ، یعنی مبارزه با کودتاچیان سال گذشته .
و امّا کلام آخر ؛
این را به عنوان یک جوان نسل سوّمی خدمتان عرض میکنم . جناب موسوی با اطمینان می گویم : حاضرم برای جلوگیری از وقوع یک جنگ و نفی خشونت های ناشی از هر نوع جنگی ، آنچه که از دستانم بر می آید انجام دهم . در هر نقطه ای از این دنیا که باشم . ولی تردید دارم که بگویم : اگر جنگی شروع شود ، در آن به عنوان یک شهروندِ سرباز شرکت خواهم کرد